លេខជីនិងការប្រើប្រាស់តាមតម្រូវការរុក្ខជាតិ

អានលេខជី

ស្លាកជីធម្មតានឹងបង្ហាញលេខបី ជាសារធាតុចាំបាច់សម្រាប់ដំណាំ (ឧ. ១៧-៧-១៧) ។ លេខទាំងនេះតំណាងឱ្យភាគរយនៃ N-P-K នៅក្នុងជី។

– លេខទីមួយ (N): ភាគរយអាសូត

– លេខទីពីរ (P): ភាគរយ ផូស្វរ (ជាធម្មតាបានបង្ហាញជា P₂O₅)

– លេខទីបី (K): ភាគរយប៉ូតាស្យូម (ជាធម្មតាបានបង្ហាញថា K₂O)

ឧទាហរណ៍នៃចំនួនជី

1. ១៧-៧-១៧: ជីនេះមានសារជាតិអាសូត ១៧% ផូស្វ័រ ៧% និងប៉ូតាស្យូម ១៧%។
2. ២០-៥-១៥ : ជីនេះមានជាតិអាសូត ២០% ផូស្វ័រ ៥% និងប៉ូតាស្យូម ១៥%។
3. ០-០-៦០: ជីនេះមានជាតិអាសូត 0% ផូស្វ័រ 0% និងប៉ូតាស្យូម ៦០% (ឧស្សាហ៍ប្រើជាអាហារបំប៉នប៉ូតាស្យូម)។

ការជ្រើសរើសជីដែលត្រឹមត្រូវ

នៅពេលជ្រើសរើសជី ត្រូវពិចារណាពីតម្រូវការជាក់លាក់នៃរុក្ខជាតិ ប្រភេទដី និងដំណាក់កាលលូតលាស់។

ឧទាហរណ៍៖

– ដំណាំលម្អរ៖ ជារឿយៗត្រូវការជីដែលមានសមាសភាពដែរអាសូតខ្ពស់ (ឧ. ២០-៥-១០) ។

– ដំណាំបន្លែ ៖ អាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីជីដែលមានផូស្វ័រខ្ពស់ (ឧ. ១០-២០-១០)។

– ដើមឈើហូបផ្លែ៖ អាចត្រូវការជីដែលមានសមាសភាពរប៉ូតាស្យូមខ្ពស់ (ឧ. ១០-១០-២០ឬ ១៧-៧-១៧) ។

អានព័ត៌មានទាំងស្រុង លេខជីនិងការប្រើប្រាស់តាមតម្រូវការរុក្ខជាតិ – Cashew nut Association of Cambodia